ఒకప్పుడు స్ట్రీట్ మార్కెటింగ్ చేసిన కుర్రాడు ఇప్పుడొక పెద్ద కార్పొరేట్ కంపెనీకి ఓనర్  

4

ఐడియాలొక్కటే కాదు.. కొన్ని కొన్ని సంఘటనలు, తారసపడ్డ వ్యక్తులు కూడా జీవితాన్ని మార్చేస్తారు. 50 కే వెంచర్స్ ఎండీ/సీఈవో సంజయ్ ఎనిశెట్టి లైఫ్ కూడా అలాంటిదే. ఒకప్పుడు హైదరాబాద్ లో గల్లీ గల్లీ తిరుగుతూ స్ట్రీట్ మార్కెటింగ్ చేసి.. ఇప్పుడొక పెద్ద కార్పొరేట్ కంపెనీకి ఓనర్ అయ్యారు. విద్యార్ధిగా లెక్కల్లో తప్పి.. ప్రస్తుతం స్టార్టప్ కంపెనీలకు పెట్టుబడి సమకూర్చే ఇన్వెస్టర్ గా మారారు! స్టార్టప్ ఇండస్ట్రీలో సంజయ్ గురించి తెలియని వారుండరు. 50 కే వెంచర్స్ ఎండీగా సంజయ్ ఎనిశెట్టి సక్సెస్ స్టోరీ అతని మాటల్లోనే చదవండి.

మాది హైదరాబాద్‌. ఇక్కడే పుట్టి పెరిగాను. స్కూలింగ్, జాబ్ అంతా ఇక్కడే. 1998లో టెన్త్ పూర్తయింది. ఉప్పల్ లిటిల్ ఫ్లవర్ కాలేజీలో ఇంటర్ చదివాను. ఏవీ కాలేజీలో బీకాం. భవాన్స్ లో జర్నలిజం, ఓయూలో లా చదివాను. మాది మిడిల్ క్లాస్ ఫ్యామిలీ. నాన్న వ్యాపారం చేసేవారు. అమ్మ హౌస్ వైఫ్‌. చదువులో పెద్ద జీనియస్ ని కాదు. ప్లస్ టూలో మ్యాథ్స్ సబ్జెక్ట్ పోయింది. వాస్తవానికి సీఈసీ చేయాలనుకన్నా. కానీ ఇంటర్ లో వేరే గ్రూప్ తీసుకోవాల్సి వచ్చింది. ఫెయిల్ కావడంతో ఏడాది గ్యాప్ వచ్చింది. ఆ గ్యాపే నా జీవితాన్ని మార్చేస్తుందని అనుకోలేదు.

బేసిగ్గా మాది బిజినెస్ ఫ్యామిలీ. మా తాతలు కూడా వ్యాపారం చేసేవారు. నాకూ అదే అబ్బింది. కానీ బిజినెస్ అంటే అమ్మానాన్న ఒప్పుకోలేదు. వ్యాపారంలో కష్టాలు వాళ్లకు తెలుసు కాబట్టి- వద్దన్నారు. కానీ నాకేమో బిజినెస్ చేయాలనే ఉండేది. సమ్మర్ హాలీడేస్ లో పార్ట్ టైమ్ జాబ్స్ చేస్తుండేవాడిని. హైదరాబాద్ లో గల్లీ గల్లీ తిరుగుతూ మినరల్ వాటర్ బాటిల్స్ అమ్మేవాడిని. ఆ టైంలో బిస్లెరీ లాంటి కొన్ని బ్రాండ్స్ మాత్రమే ఉండేవి. అప్పుడే కొత్త బ్రాండ్లను పరిచయం చేయడం నేర్చుకున్నా. క్రయవిక్రయాలు, ప్రాఫిట్ మార్జిన్, డిస్ట్రిబ్యూషన్ నెట్ వర్క్ లాంటి పదాలు అప్పుడే విన్నా. 

ఒక అడ్వర్టైజ్ మెంట్ కంపెనీలో నా ఉద్యోగ జీవితం మొదలైంది. హైదరాబాద్ లోని పర్ సెప్ట్ ఇండియా కంపెనీలో జాబ్ చేస్తున్నప్పుడు విజన్ మర్చండైజ్ గురించి తెలిసింది. మొదట్లో కొన్ని రోజులు ఇన్ హౌస్ బ్రాండింగ్ చేశాను. తర్వాత ఒక వెబ్ టెక్నాలజీ కంపెనీకి మారాను. ఆ టైమ్ లోనే వెబ్ సైట్లు, టెక్నాలజీ మీద ఆసక్తి ఏర్పడింది. సొంతంగా బిజినెస్ పెట్టాలన్న ఆలోచన వచ్చింది. కానీ చాలా మంది బిజినెస్ వద్దని చెప్పారు.

అయితే ఇక్కడ మీకో వ్యక్తి గురించి చెప్పాలి. ఉద్యోగం చేస్తున్నప్పుడు మహేశ్ నాకు పరిచయం కావడం.. నా లైఫ్‌ లో మరో టర్నింగ్ పాయింట్. ఆయనే నా గురువు. మహేశే లేకపోతే ఈ స్థాయికి వచ్చే వాడిని కాదేమో! ఆంట్రప్రెన్యూర్ షిప్ లో ఓనమాలు నేర్పింది అతడే. సొంత కంపెనీ పెట్టుకోవాలని నన్ను ప్రోత్సహించాడు. ముందుగా స్ట్రాబెరీ పీపుల్ పేరుతో ఒక హెచ్ఆర్ కన్సల్టెన్సీ స్టార్ట్ చేశాను. 2005లో అనుకుంటా. హైదరాబాద్ లో కాల్ సెంటర్ల శకం మొదలవుతోంది. కొన్ని బీపీవోలతో టై అప్ అయి సిబ్బందికి శిక్షణ ఇచ్చాం. 

అప్పుడు నా వయసు కేవలం 22 ఏళ్లు. అనుకోకుండా ఒక రోజు పెద్ద బీపీవో కంపెనీ నుంచి నాకు కాల్ వచ్చింది. మా పనితీరు నచ్చి రమ్మన్నారు. అందులో హెచ్ఆర్ ట్రెయినర్ గా జాబ్ చేశాను. తర్వాత తమ సిబ్బందికి శిక్షణ ఇవ్వాలని చాలా కంపెనీల నుంచి ఆఫర్లు వచ్చాయి. బిందాస్ లైఫ్‌. మంచి జాబ్, మనీ. కానీ ఆ నాలెడ్జ్ సరిపోదని అనిపించింది. ఎంబీఏ చేసి అమెరికా వెళ్లాలనుకున్నా. ఎందుకో అది వర్కవుట్ కాలేదు. కానీ ఎంబీఏ చేసే సమయంలో కొందరు ప్రొఫెసర్లతో పరిచయం ఏర్పడింది. వెంచర్ క్యాపిటల్ గురించి వాళ్ల దగ్గరే నేర్చుకున్నా. ఆ సబ్జెక్ట్ ఆసక్తిగా అనిపించి రీసెర్చ్ మొదలు పెట్టాను. ప్రైవేట్ ఈక్విటీ, వెంచర్ క్యాపిటల్, ఏంజిల్ ఇన్వెస్ట్ మెంట్స్, సీడ్ ఇన్వెస్ట్ మెంట్ లాంటి విషయాలు తెలిశాయి.

2010లో టై ఆంట్రప్రెన్యూర్ షిప్ అనే కంపెనీ నుంచి నాకో ఈ-మెయిల్ వచ్చింది. వాళ్లు నిర్వహించిన ఓ సదస్సులో నేను పార్టిసిపేట్ చేశాను. అందులో కొందరు వెంచర్ క్యాపిటలిస్టులను కలిశాను. వాళ్లిచ్చిన సలహాలు సూచనలు బాగా ఉపయోగపడ్డాయి. ఆ సదస్సులోనే హైదరాబాద్ ఏంజిల్స్ సంస్థను ప్రారంభించారు. అందులో వలంటీర్ గా పని చేయడానికి నేనొక్కడినే ముందుకొచ్చా. నెమ్మదిగా ఇన్వెస్ట్ మెంట్, ఫైనాన్స్ గురించి తెలుసుకున్నా. వలంటీర్ స్థాయి నుంచి కన్సల్టెంట్‌ గా ఎదిగాను. రూపాయి కూడా తీసుకోకుండా పనిచేశా. 2013 డిసెంబర్ లో కంపెనీ నుంచి బయటికొచ్చాను. ఆ మూడేళ్ల కెరీర్ కు బాగా హెల్ప్ అయింది. నాకో గుర్తింపు తీసుకొచ్చింది.

ఇంకా ఏం చేయాలని ఆలోచిస్తున్న సమయంలో - ఒక బిజినెస్ మేన్ నన్ను కలిశారు. ఆయన ఇచ్చిన ఆఫర్ తోనే ఈస్ట్ ఆఫ్రికా వెళ్లి ఏంజిల్ నెట్ వర్క్ ప్రారంభించాను. అది బాగానే నడిచింది. కొన్నాళ్ల తర్వాత ఇండియా తిరిగొచ్చాను. సొంత స్టార్టప్ కోసం ఏర్పాట్లు చేసుకున్నా. టెక్నాలజీ, ఎడ్యుకేషన్- ఈ రెండు రంగాలంటే నాకు ఇంట్రస్ట్. అలా ఐఎం గీక్ అనే ఒక వెంచర్ మొదలు పెట్టి.. టైర్-2, టైర్ -3 సిటీల్లో ఇంజనీరింగ్ విద్యార్థులకు హ్యాపెనింగ్ టెక్నాలజీ మీద శిక్షణ ఇచ్చాం. హైదరాబాద్ లో 600 మందితో మేం నిర్వహించిన ఒక ఈవెంట్ కు సోషల్ మీడియాలో మంచి క్రేజ్ వచ్చింది. అది చూసి వినీల్ అనే వ్యక్తి నాకు ఫోన్ చేశాడు. మొదట్లో ఇద్దరం కలిసి విద్యార్థుల కోసం ఏదైనా ప్రాజెక్ట్ చేయాలనుకున్నాం. మంచి బిజినెస్ ప్లాన్ ఉందా అని వినీల్ అడిగాడు. ఒక రాత్రంతా కూర్చొని 50కే వెంచర్స్ కు రూపకల్పన చేశాను. అది వినీల్ కు బాగా నచ్చింది. అలా అతడే నా కంపెనీలో మొదటి ఇన్వెస్టర్ అయ్యాడు.

2014 ఏప్రిల్ లో కంపెనీ మొదలైంది. ప్రతి కంపెనీలో 50 వేల డాలర్లు ఇన్వెస్ట్ చేయాలన్న ఆలోచనతో మా సంస్థకి 50 కే వెంచర్స్ అని పేరుపెట్టాం. తొలి ఆరు నెలలు కష్టంగానే ఉండేది. బిజినెస్ సెట్ రైట్ కావడానికి టైం పట్టింది. ఆ తర్వాత వినీల్ ఇన్వెస్ట్ చేసిన రెండు కంపెనీలు సక్సెస్ అయ్యాయి. దాంతో తెలిసినవాళ్లు, ఫ్రెండ్స్ చాలా మంది స్టార్టప్స్ లో పెట్టుబడులు పెట్టడానికి ముందుకొచ్చారు. అప్పుడప్పుడే హైదరాబాద్ లో స్టార్టప్స్ బూమ్ మొదలవుతోంది. ఇక ఆలస్యం చేయకుండా 2015లో 50కే నెట్ వర్క్ స్టార్ట్ చేశాం. క్రమంగా పెట్టుబడులు పెరగడంతో నిలదొక్కుకున్నాం. ఇప్పుడు 50కే నెట్ వర్క్ లో 18 కంపెనీలు, రెండు ఎగ్జిట్ సంస్థలు, వందకు పైగా ఇన్వెస్టర్లు, మెంటర్లు ఉన్నారు. మేం స్టార్టప్స్ కు మూడు రకాలుగా మూలధనం అందిస్తాం. అది ఫైనాన్షియల్, నెట్ వర్క్, నర్చర్.

అన్నట్టు ఒక విషయం మర్చిపోయా. ఈ జర్నీలో సంజయ్ జెస్రానీ అనే మరో వ్యక్తి మాకు బాగా హెల్ప్ అయ్యారు. రెడ్ బస్ ఫణి సామా కూడా అండగా నిలబడ్డారు. కంపెనీ విజయానికి వాళ్లిచ్చిన గైడెన్స్ ఎంతో ఉపయోగపడింది. ఇప్పుడు మా ముందున్న టార్గెట్ ఒక్కటే. వచ్చే ఏడాది చివరి నాటికి 50 కే వెంచర్స్ ను 20 నగరాలకు విస్తరించాలి. ఈ ఏడాది డిసెంబర్ వరకు కనీసం 5 సిటీలకు అయినా కంపెనీ రీచ్ కావాలి.

ఇక సవాళ్లంటారా? బిజినెస్ లో అవి కామనే. ఐదేళ్లలో 50 కే వెంచర్స్ ని విజయవంతంగా నిలబెట్టాలని ముందే అనుకున్నాం. మొదటి రెండేళ్లు ఎవరేమన్నా పట్టించుకోలేదు. 18 నెలల్లో రెవెన్యూ జనరేట్ చేశాం. ఇప్పుడు మా కంపెనీ పరిస్థితి సంతృప్తికరంగానే ఉంది. కానీ ఇది సరిపోదు. ఇంకా అభివృద్ధి సాధించాలి. సమాజాన్ని ప్రభావితం చేసేలా స్టార్టప్స్ ను తీర్చిదిద్దడమే నా ఏకైక లక్ష్యం. అంటే- ఎలాంటి సమస్య అయినా సరే స్టార్టప్ తో పరిష్కరించే పరిస్థితి తీసుకురావాలి.

Related Stories